“NASIL OLSA KONUŞUR..” YA KONUŞMAZSA!

 

“Erkek çocukları geç konuşur.”

  Gerçek: Erkek olmak, dil gelişimindeki gecikmenin nedeni olarak kabul edilemez. Her çocuk farklı gelişebilir; ancak belirgin bir gecikmeyi yalnızca cinsiyetle açıklamak doğru değildir.

 

 “Çocuğum konuşuyor, demek ki dil gelişimi normal.”

 Gerçek: Konuşmak, dili yaşına uygun kullanmak anlamına gelmez. Kelime dağarcığı, cümle kurma, anlatma, anlama ve sosyal iletişim becerileri de değerlendirilmelidir.

 

 “Dil ve konuşma terapisti sadece harfleri düzeltir.”

 Gerçek: Dil ve konuşma terapistleri yalnızca sesletim sorunlarıyla çalışmaz. Dil gelişimi, konuşma sesi bozuklukları, kekemelik, ses bozuklukları ve farklı iletişim güçlükleri de çalışma alanlarımız arasındadır.

 

 “Kekemelikte ‘yavaş konuş’ demek yeterlidir.”

 Gerçek: Kekemelik yalnızca hızlı konuşmakla açıklanamaz. “Yavaş konuş”, “heyecanlanma” gibi öneriler çözüm olmayabilir. Kişinin iletişim deneyimini ve konuşmaya yönelik duygularını da anlamak gerekir.

 

 “Terapi için çocuğun çok büyümesini bekleyelim.”

 Gerçek: Değerlendirme için “çok geç” ya da “çok erken” diye düşünmek yerine, çocuğun gelişim özelliklerine bakmak gerekir. Erken fark etmek, gerektiğinde erken destek sunma fırsatı sağlar.

 

 “Terapiye gitmek çocuğa etiket koymaktır.”

 Gerçek: Değerlendirme bir etiketleme değil, çocuğu daha iyi tanıma sürecidir. Bazen sonuç, yalnızca “Gelişimi yaşına uygun, takip edelim.” demek bile olabilir.

 

 

Aile olarak yapabileceğiniz en önemli şey eğer çocuğunuzun gelişimiyle ilgili bir soru işareti varsa, “Biraz daha bekleyelim.” demek yerine bir dil ve konuşma terapistinden değerlendirme almak belirsizliği ortadan kaldırılmasına yardımcı olacaktır.

Çünkü konuşma gecikmesinin yalnızca “geç konuşur” diyerek geçiştirilmesi doğru değildir.

 

Unutmayalım; Erken fark etmek, çocuğa bir etiket koymak değil; onun iletişim becerilerini desteklemek için doğru zamanı yakalamaktır.

Çevrenin ne dediğinden önce bilime güvenin ve ne dediğine kulak verin..

Saygılarımla.