ÇOCUĞUM KEKELİYOR NE YAPMALIYIM?
Ama geçmedi.. Günler geçtikçe geçmesini beklediğiniz kekemelik giderek arttı. Görmezden geldiniz, yok saydınız ..Peki şimdi ne yapmalısınız? Şimdi kekemelik ile yüzleşme ve tedavi sürecini doğru yönetme zamanı. Bu hafta köşemizde kekeleyen bir çocuğa nasıl davranmamız gerektiğini konuşuyoruz.
Öncelikle çocuğunuzun kekelediğinden şüpheleniyorsanız mutlaka zaman kaybetmede bir uzmandan değerlendirme almalısınız. Dil ve konuşma terapistleri risk faktörlerini tayin ederek kekemeliğin geçici mi kalıcı mı olduğunu, sürecin ne şekilde ilerleyeceğini değerlendirerek sizleri bilgilendirecektir.
Çocuğuma Nasıl Davranmalıyım?
• ‘Dur, tekrar söyle’ , ‘Yavaş yavaş söyle’ gibi cümleler kurmayın
• Konuşurken zaman tanıyın, rahat ve güvenilir çevre sunun
• Eleştirel ve baskıcı olmayın
• Mükemmeliyetçi yaklaşmayın
• Çocuğunuza ters, farklı, kötü bir şeyler olduğunu hissettirmeyin
• Kekemeliği canavar gibi göstermeyin
• Nasıl söylediğinden çok ‘Ne?’ söylediğine odaklanarak dialoglarınızı sürdürün
• Yüz ifadelerinizle üzüntü, acıma, korku, endişe, kızgınlık, telaş gibi ifadelerde bulunmayın
• Konuşmanızı yavaşlatın ve göz teması kurmaktan kaçmayın
Eğer çocuğunuz kekelediğinin farkında değilse o kekeleme sözcüğünü kullanmadan bu kelimeyi kullanmamaya özen gösterin. Ancak bu durumla ilgili çocuğunuzla açık açık konuşmalısınız. ‘Bazı zamanlarda kelimeleri zor söyleyebilirsin’, ‘Konuşurken zorlanabilirsin’, ‘Bazı sözcükleri söylerken yorulabilirsin’ gibi ifadeler kullanabilirsiniz.
Bu durumu normalleştirip açıkça konuşmalısınız ki arkadaşları ya da çevresindeki insanlar konuşması ile ilgili dalga geçtiğinde ya da kötü davrandıklarında çocuğunuz rahatlıkla size gelip anlatabilmeli. Bu sebeple kekemelik sürecini yönetirken ailelerin bilinçli davranması kritik öneme sahiptir. Bununla birlikte kekemelik terapi süreci psikolojik yönden de mutlaka kontrolle takip edilmelidir. Çocuğunuzun bu süreçteki akran zorbalığına bağlı olarak yaşadıkları korkular, içine kapanma gibi sorunlarda destek olmak siz ailelerin görevidir. Unutmayalım ki tüm bu psikolojik süreçlerde en önemli cephanemiz özgüvenimiz ve cesaretimiz..
Saygılarımla.