15 TEMMUZ’DA LOZAN CADDESİ’NDE ‘TARİHİ KARELER!’ “BANA ATEŞ EDEBİLİR VE BENİ RAHATLIKLA ÖLDÜREBİLİRLERDİ”

Tam 10 yıl önce Türkiye’nin en büyük haber ajanslarından olan İhlas Haber Ajansı’nın İl Temsilciliği görevini yürütürken, 15 Temmuz’da yaşadıklarını anlatan Gazetemizin Sorumlu Yazı İşleri Müdürü Koray Ustabaşı, şunları kaydetti:

“Ailemle birlikte Edirne’nin Karaağaç Mahallesi’nde ikamet ediyoruz. Hain darbe girişiminin olduğu o kara gecede, gazetecilik refleksi ile şehrin önde gelen protokol üyelerini ve kolluk kuvveti yöneticilerini arayarak, ne olduğu ile ilgili bilgiler almaya çalışırken, evimin de çok yakınında bulunan Celalettin Alkoç Kışlasından çıkan zırhlı araçların sesini duydum. O yıllarda oğlum Kuzey Ali Ustabaşı henüz sadece 1 yaşındaydı. Oğlumu öptüm ve eşime ‘Ben gidiyorum’ dedim. Aslında ne ben tam olarak nereye gittiğimi biliyordum ne de o ‘Nereye gidiyorsun’ diyebildi.

Zırhlı araçların seslerini takip ederek, onları tarihi Lozan Caddesi üzerinde yakaladım ve görüntüledim. O an açıkçası üzerimde ‘Tırnak çakısı’ bile yoktu. Aksine ZPT’ler asker ve mühimmat yüklülerdi. Belki de orada onları çektiğim için bana ateş edebilir ve beni rahatlıkla öldürebilirlerdi.

Birkaç dakika sonra, adli iddianamelerde de kısmen yer alan, sözde Yarbay’ın, Edirne Emniyet Müdürlüğü Terör Şube ekiplerinin Meriç Köprüsü başında yer alan Protokol Evi’nin önündeki durumlarına şahit oldum. Emniyet müdürlüğünden bir polis ağabeyimiz adeta beni koruyarak binanın arka tarafına doğru geçmemi söyledi. Ve o sıralarda uzun namlulu silahlarda kurma kolları çekildi….. “Ve benimle mezara kadar gidecek sır anlara şahit oldum…” Ve sözde Yarbay kuyruğunu kıstırarak, askeri aracı Land’a bindi ve ZPT’leri ile geri dönmek zorunda kaldı. O sırada tarihi Meriç Köprüsü de hem sivil polis araçları ile hem de DSİ’ne ait kamyonlarla kapatılmıştı. Meriç Köprüsü’nün karşı taraf girişi ve Tunca Köprüsü de İş İnsanı Nesim İba’ya ait Gümüş İnşaat Kamyonları ile kapatılmıştı.

Yaşadığım duygular pek tarif edilecek türden değildi. Evet korkmuştum. Ama esas hissettiğim korku değil, elimden daha fazla bir şey gelememesinin üzüntüsüydü. Bosnaköy yolu üzerinden Edirne merkeze geçtim. Ve Selimiye Cami’nin önüne geldim. Hınca hınç insan seliydi. Ve o zaman gerçek anlamda rahatlamıştım. Kazanmıştık. Daha doğrusu hain FETÖ’cüler amellerine ulaşamamıştı.” dedi.